Dans: Entre-Temps

Een manier om samen de onverbiddelijke loop van de tijd te ervaren aan de hand van gezamenlijke gebaren en meeslepende liedjes, in een flamboyante enscenering waarvoor hij het geheim bezit. Als kind droomde Philippe Decouflé ervan striptekenaar te worden, maar zijn ontdekking van de personages uit het Triadisch Ballet van Oscar Schlemmer zorgde ervoor dat het anders liep. En dat is maar goed ook, want in 1992 tekende hij voor de openings- en sluitingsceremonies van de XVIe Olympische Winterspelen in Albertville! Sindsdien heeft hij met zijn Compagnie DCA de Franse hedendaagse dans voortdurend verrijkt met een vleugje vrolijke en kleurrijke inventiviteit. Nu is het tijd voor tedere omhelzingen, evenwichtsoefeningen, ritmische stappen, vreemd gemaskerde ogen, balletpassen en hardop opgesomde herinneringen… Een wind die nu eens licht, dan weer ernstig is, voert de artiesten mee in de vreugde van het weerzien en het plezier om de kostuums aan te trekken van duizend-en-één personages, verenigd in deze choreografische roman, gedanst op ‘La Isla Bonita’ van Madonna of ‘I Will Survive’ van Gloria Gaynor! Een roman waarvan we zouden willen dat het woord ‘einde’ er nooit in stond, zo gevoelig en meesterlijk is het eerbetoon aan de dans, het cabaret, het circus en de stomme film waar de onvermoeibare Philippe Decouflé zo dol op is.