Spirituele oorsprong
Rond het midden van de 7e eeuw werd de abt van het klooster van Saint-Aignan, genaamd Aigulphe, naar de abdij van Lérins gestuurd om de monniken van dit beroemde eiland weer tot de kloosterdiscipline te brengen. Door zijn ijver en deugdzaamheid boekte Aigulphe zo’n groot succes dat verschillende jonge meisjes uit de meest vooraanstaande families van de Provence hem smeekten om voor hen een toevluchtsoord te stichten waar zij onder zijn leiding de regel van Sint-Benedictus konden volgen.
Tegenover de eilanden van Lérins vond Aigulphe tegen het einde van de 7e eeuw de ideale plek om daar zijn meisjesklooster te stichten. Hij liet de non Angarisme uit zijn geboortestad Blois overkomen om haar tot abdis te benoemen van dit klooster, dat vanaf dat moment de naam klooster van Saint-Cassien droeg. Naar dit nieuwe klooster stroomden talrijke jonge meisjes toe die afstand deden van de rijkdommen van hun families. De heilige Maxime was een van hen.
Nadat zij haar geloften had afgelegd, werd Maxime door haar vriendelijkheid, gehoorzaamheid, zachtmoedigheid en eerbied voor de religieuze discipline al snel een voorbeeld voor haar gemeenschap.
Om deze redenen werd zij gekozen om leiding te geven aan de nieuwe stichting die de paters van Lérins in Callian hadden opgericht. In dit klooster zou zij zich ten volle inzetten door de jonge meisjes te inspireren met de voortreffelijke deugden die zij in Saint-Cassien zo goed in praktijk had gebracht. Daar bracht zij haar laatste dagen door.
9w2a6173
