©

Ot Sainte Maxime Lea Scappini 8205

Een opmerkelijke biodiversiteit

Ajouter aux favoris

In het hart van de Golf van Saint-Tropez is de biodiversiteit opmerkelijk: er is een grote verscheidenheid aan zowel land- als zeedieren, en deze wordt elke dag in stand gehouden.

Op aarde 

In Sainte-Maxime vormt de natuur een prachtige omgeving die uitnodigt tot ontdekking. Tussen beboste heuvels en ongerepte bergmassieven biedt ze een ideale plek om even aan alles te ontsnappen en nieuwe energie op te doen. Deze unieke omgeving, die bestaat uit beschermde en geklasseerde gebieden, herbergt een opmerkelijke biodiversiteit die absoluut beschermd moet worden.

  • De Languedoc-barbitist

Dit insect, dat in de Provence lokaal ‘boudrague’ wordt genoemd, heeft geen vleugels, vandaar zijn bijnaam ‘zadelhoppende sprinkhaan’. De groene larve voedt zich met bloemblaadjes en bladeren, terwijl het volwassen exemplaar, dat zwart is met groene en witte tinten, allesetend wordt. Deze soort is gevoelig voor verstoringen van zijn leefgebied.

  • De Hermann-schildpad

De Hermannschildpad, ook wel de Maures-schildpad genoemd, is een inheemse soort die niet mag ontbreken in het Massif des Maures. Vanaf half maart komt ze uit haar winterslaap en is ze alleen overdag actief, waarbij ze van de zon profiteert om haar lichaamstemperatuur te reguleren. Ze voedt zich met wilde planten en fruit dat op de grond is gevallen. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, kan ze per dag tientallen meters afleggen. Het is een beschermde soort en haar voortbestaan hangt af van het respect voor haar natuurlijke leefgebied.

  • De lavendel van de Maures

De lavendel van Les Maures, ook wel ‘vlinderlavendel’ genoemd, is de enige lavendelsoort die in het Massif in het wild voorkomt. Ze gedijt goed op zure grond en haar grote, kleurrijke schutbladeren trekken van nature bestuivende insecten aan. De kleine, diep paarse bloemen zijn bijzonder honingrijk en dragen bij aan de rijkdom van de honingsoorten uit deze streek.

  • De cistus van Montpellier

De cistus van Montpellier is een grote struik die veel voorkomt in het Massif des Maures en gemakkelijk te herkennen is aan zijn smalle, glanzende en aromatische bladeren. Van april tot mei bloeit hij met grote witte bloemen, die soms gevlekt zijn. Deze struik draagt bij aan de biodiversiteit van het mediterrane landschap.

  • De arbutus-nymphale, de Papillon des Maures

Deze grote, kleurrijke vlinder heeft bruine en feloranje vleugels. Hij komt vooral voor van mei tot juni en vervolgens van augustus tot oktober. De rups, met kleine hoorns achter op de kop, voedt zich bijna uitsluitend met bladeren van de arbutusboom, wat zijn aanwezigheid in de Maures verklaart.

  • De parasolden

De parasolden, ook wel pijnboom genoemd, is een iconische boom aan de Middellandse Zeekust en krijgt naarmate hij ouder wordt zijn karakteristieke parapluvorm. Zijn lange kegels bevatten de beroemde pijnboompitten, die zeer gewaardeerd worden in de Provençaalse keuken.

  • De Europese moerasschildpad

In rivieren zoekt deze beschermde en onopvallende schildpad naar plekken die gevrijwaard zijn van menselijke verstoring, waar de oevervegetatie haar de mogelijkheid biedt zich te verbergen. Net als alle reptielen overwintert hij en komt hij, afhankelijk van de temperatuur, tussen begin en eind april weer tevoorschijn om van de eerste zonnige dagen te genieten.

Aan zee 

De Middellandse Zee vormt een levend en kostbaar erfgoed. De natuurlijke rijkdom, de biodiversiteit en de schoonheid van de zeegezichten maken deel uit van de identiteit van de regio. Het behoud van dit milieu is een belangrijke prioriteit voor Sainte-Maxime, dat zich dagelijks inzet voor de bescherming van zijn stranden, de zeebodem en de karakteristieke diersoorten.

  • De zee-egel

De eetbare zee-egel, met paarse tot donkerbruine stekels, verplaatst zich met behulp van kleine voetjes met zuignappen. Hij kan zich omdraaien en zich camoufleren door zich te bedekken met algen of schelpen. Als herbivoor graast hij algen en posidonia met behulp van zijn kaak, die ook wel de ‘lantaarn van Aristoteles’ wordt genoemd. Het is een beschermde diersoort.

  • Het rode koraal

Het rode koraal leeft op schaduwrijke rotswanden, soms op grote diepte. Het vormt kolonies van duizenden kleine poliepen die zich rond een vertakt, felrood skelet bevinden. Met hun tentakels vangen ze micro-organismen. Het is zeer gevoelig voor zijn omgeving en vormt daardoor een uitstekende indicator voor de waterkwaliteit.

  • Het Posidonia-zeegrasveld

Onder water strekken zich ware graslanden uit: de Posidonia-zeegrasvelden, die vaak worden verward met algen. Deze iconische plant van de Middellandse Zee heeft licht, een stabiel zoutgehalte en een rustige zeebodem nodig. Een gezond posidonia-veld kan tot 1 000 bladbundels per vierkante meter tellen. Het produceert zuurstof, filtert het water, biedt onderdak aan talrijke soorten en beschermt de kust tegen erosie.

  • De sterns

Op het eilandje Sardinaux hebben de visdiefjes een rustig toevluchtsoord gevonden. Ze zijn in 2022 aangekomen en keren elke zomer terug om uit te rusten en zich voort te planten. Ook andere soorten, zoals de grote stern en de aalscholver, komen hier voor. De visdief, die vanwege zijn gevorkte staart ook wel ‘zeemeeuw’ wordt genoemd, is een symbool van deze unieke plek vol biodiversiteit.

  • De onechte karetschildpad

De onechte karetschildpad is een migrerende soort die de zeeën doorkruist en de stromingen volgt. Hij voedt zich met schaaldieren, weekdieren, vissen en algen. Hij kan tot 1 meter lang worden en ongeveer 130 kg wegen. Hij groeit langzaam en bereikt pas laat geslachtsrijpheid. Tegenwoordig wordt hij bedreigd door vervuiling en de visserij en is hij een beschermde diersoort.

  • De Corb

De Corb is een kustvis die te herkennen is aan zijn donkere kleur met bronzen glans. Hij leeft op een diepte van 5 tot 30 meter, in de buurt van Posidonia-zeegrasvelden en rotsen. Hij wordt vaak in groepen waargenomen. Door zijn onopvallende en rustige gedrag is hij bijzonder kwetsbaar voor de visserij.

  • De grote tuimelaar

Hoewel de grote tuimelaar bekend is geworden door film en televisie, blijft het bovenal een wild dier dat in zijn natuurlijke omgeving met respect moet worden behandeld. Hij kan tot 4 meter lang worden en weegt vaak meer dan 300 kg. Hij is een uitstekende zwemmer, haalt een snelheid van 25 km/u en kan meer dan 15 minuten onder water blijven om te jagen. Hij leeft in groepen en past zich aan een grote verscheidenheid aan leefgebieden aan.