Zodra Sint-Barba is voorbij, mag men ‘de kerststal opzetten’. Dit is een belangrijk moment in het gezinsleven in de Provence, want de santon wordt van vader op zoon doorgegeven.
De oorsprong van de kerststal gaat ver terug in de tijd. Men schrijft de uitvinding ervan toe aan Sint-Franciscus van Assisi, die in een verlaten stal het kerstverhaal liet naspelen door levende figuren en dieren. Met de Franse Revolutie ontstond de gewoonte om in elk huishouden een kerststal op te zetten en deze mooie Provençaalse traditie verspreidde zich al snel naar alle regio’s van Frankrijk.
De authentieke kerststal is in feite een ideale weergave van het Provençaalse dorp, waar iedereen zijn plaats heeft, inclusief de dieren. Het decor is een in twee delen opgesplitste weergave van het gemeenschapsleven met zijn huizen, zijn waterput, zijn oven, zijn molen, de dennenbomen, de olijfbomen… en een stal met het kindje Jezus, Maria, Jozef, de ezel en de os, en de ster die de Drie Koningen en de dorpsbewoners die hen komen bezoeken, de weg wijst. Op Maria-Lichtmis wordt de kerststal ‘afgebroken’.
Maar de kerststal draait vooral om de ‘santon’,de ‘santoun’ in het Provençaals, wat ‘kleine heilige’ betekent, die is gemaakt uit een originele mal met daarop talrijke populaire Provençaalse figuren.
